A beholder attracted to the secret life of little things happening in the background of everyday life.
A special interest in arts, design, philosophy  and poetry... oh politics too...besides, everything is politics.

Eye Am Logo


the beholder's eye




> scattered bits, attached to hyperlinks_

" Have an eye's trip! "


     liked posts Share


VIDEO »»
May 30
3:13 pm
4 notes


PHOTO »»
May 29
6:35 pm
2 notes

“It was the kind of voice that the ear follows up and down as if each speech is an arrangement of notes that will never be played again. Her face was sad and lovely with bright things in it, bright eyes and a bright passionate mouth—but there was an excitement in her voice that men who had cared for her found difficult to forget.”

The Great Gatsby, F. Scott Fitzgerald (via philphys)

QUOTE »»
May 28
9:34 am
232 notes

Ça plane pour moi“Ça plane pour moi” is a French idiomatic expression which is best translated as “Everything’s going well for me” (literally: “It is gliding for me”).

Ça plane pour moi


“Ça plane pour moi” is a French idiomatic expression which is best translated as “Everything’s going well for me” (literally: “It is gliding for me”).


PHOTO »»
May 28
12:27 am
5 notes


PHOTO »»
May 21
11:21 am
3 notes

-  T H E   E N D  -

- T H E E N D -


PHOTO »»
May 21
9:46 am
1 note


PHOTO »»
May 12
5:01 am
73 notes


PHOTO »»
May 11
6:17 pm
2 notes

πάντα καλά: … Γεγονότα και πρόσωπα της πιο ωραίας μου ζωής, της φανταστικής, που...

madamelautre:

Γεγονότα και πρόσωπα της πιο ωραίας μου ζωής, της φανταστικής,
που δεν την έζησα ποτέ και θα την κληροδοτήσω ανέπαφη στους μεταγενέστερους.

Και συχνά σχεδίασα ταξίδια στο άγνωστο — θέλω να πω καλύτερα να μη ρωτάει κανείς
γιατί ώσπου να γυρίσω εκείνο το βράδυ απ’ το συμβολαιογραφείο του…


LINK »»
May 9
1:32 pm
2 notes

Δι’ ευχών..




“Αν οι εκλογές μπορούσαν ν’ αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες”.
Έτσι έχει πει κάποιος και αυτή ήταν η αίσθηση που σκέπαζε μ’ ένα πέπλο ματαιότητας το καθήκον του εκλέγειν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Και αν και πιστεύω περισσότερο στην συμμετοχή απ’ ότι στην αποχή, πρέπει να πω ότι κάτω από αυτό το πέπλο (ή πίσω από το παραβάν αν θες) οι εκλογές μεταμορφωνόταν σε διαγωνισμό δημοφιλίας, χωρίς καμία επιρροή στην επιλογή προορισμού για την Πολιτεία μας. Το πολιτικό τοπίο έχει γεμίσει μονοδρόμους -και ούτε καν τους δικούς μας μονοδρόμους- εδώ και δεκαετίες.
Ανυπομονώ γι΄αυτες τις εκλογές. Όχι γιατί τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα την επομένη. Ούτε γιατί θα εκτονώσω το θυμό και την απογοήτευσή μου. Ανυπομονώ γιατί αυτή τη φορά η όλη διαδικασία φαίνεται να επαναποκτά το πραγματικό της νόημα. Την παραγωγή Πολιτικής. Ανυπομονώ γιατί αισθάνομαι πως αυτή τη φορά, το προς τα που νογώ πως θέλω - ή δε θέλω- να πάμε, θα ακουστεί και, ίσως υπερβάλω αλλά έτσι (θέλω να) πιστεύω, θα ακουστεί και θα αντιλαλήσει στο παγκοσμιοποιημένο χωριό, μιας και δεν είναι λίγες οι φορές στο παρελθόν που οι ημίτρελοι ηλιοκαμμένοι κάτοικοι αυτού του θεϊκού γεωγραφικού χώρου, αποτρελάθηκαν τελείως και έθεσαν, κόντρα σε όλα τα αναμενόμενα και δεδομένα, ένα παράδειγμα με παγκόσμια εμβέλεια.

Αμήν


POST »»
May 4
6:07 pm
1 note

athenianrhapsody:

ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ
———————————————————————————————————-
Μετά από κοντά δύο χρόνια άκαπνη, άρχισα πριν λίγο καιρό τις τράκες σε φίλους, για να πιάσω κάποια στιγμή τον εαυτό μου να αγοράζει πακέτο. : (
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να κόψει κανείς τις κακές συνήθειες ?
Είναι όλα στον τρόπο που χτίζει κανείς τη ρουτίνα του, στα τελετουργικά που δίνουν μια επίφαση νοήματος στην πεζή καθημερινότητα, μια απατηλή γεύση κινηματογραφικής μαγείας που κόβει στη μέση τη βαρβαρότητα της ανιαρής εργασίας,  η ψευδαίσθηση ότι “κάτι” κάνεις όταν περιμένεις το λεωφορείο, το “γέμισμα” του χρόνου, το φούσκωμα του ψυχολογικού κενού με αέρα κοπανιστό, με αέρα μολυσμένο, με το δηλητηριώδη καπνό του τσιγάρου. Το φαλλικό σχήμα. Ο εθισμός. Η κακιά συνήθεια.
Υπάρχουν και κάποιες κακές συνήθειες, χειρότερες μάλιστα, που μας φυτεύονται χωρίς τη βοήθεια του σινεμά, του Μπελμοντό και του Γκαινσμπούρ, αλλά με αντίστοιχους θεατρικούς τρόπους, με μπαλκόνια, συνθήματα και σημαίες, χωρίς καμία ουσία όμως, όλο υποσχέσεις κι ελπίδες για να κρύψουν το ψέμα και τη σαπίλα. Kαι πέρα από το αισθητικό περίβλημα, αυτές οι κακές συνήθειες μας κρατούν δέσμιους κυρίως με μικρές χάρες και μικρά βολέματα, που έχουν όμως τεράστιο κόστος, σαν καρκίνος, αλλά είναι σχεδόν αόρατο, για καιρό αδιάγνωστο. Κι όταν οι υποσχέσεις και οι χάρες τελειώσουν, αυτές οι κακές συνήθειες συντηρούνται με φόβο, ψευδο-διλήμματα, ανασφάλεια, μισαλλοδοξία, οπαδισμό, αλλαγή προσώπων, μιντιακή πλύση εγκεφάλου, σύνδρομο της στοκχόλμης και παπατζίδικα κόλπα. 
Οι κακές συνήθειες σου δίνουν λίγα για να σου πάρουν πολλά. Πάρα πολλά. Κάποια στιγμή, όλα.
Θέλω να πιστεύω ότι σε αυτές τις εκλογές, θα νικήσουν ΟΛΟΙ, νέοι και λιγότερο νέοι, αυτές τις κακές συνήθειες, αυτές τις παλιές, ύπουλες, βλαβερές, αυτοκαταστροφικές συνήθειες.
Ότι η κομματική μηχανή αλλοτρίωσης συνειδήσεων, το πελατειακό κράτος, η διεφθαρμένη εξουσία και η διαλυμμένη διοίκηση δεν κιμάδιασαν κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας των πολιτών.
 Ότι το ολοφάνερο των κακών προθέσεων, της ανικανότητας και της κουτοπονηριάς των “επικοινωνιακών” τεχνασμάτων δε θα επιτρέψουν τη συντήρηση αυτού του θεάτρου του παραλόγου.
Το ερώτημα είναι, λοιπόν, πώς θα ψηφίσουν άραγε οι πολίτες την Κυριακή ? Από συνήθεια ?  Ανάβοντας ένα τσιγάρο ωχαδερφισμού,  ανασφάλειας, φόβου, παράδοσης στον εκβιασμό, κακιάς συνήθειας ? Η΄θα αποδείξουν ότι αξίζουν τη δικαιοσύνη που ζητάνε ? Η’ θα αρχίσουν σιγά-σιγά να επενδύουν ξανά, μέσω της ψήφου τους, την εκλογική διαδικασία με νόημα ?
Σε ένα παλαιότερο κιτς παραλλήρημα υπό την επήρεια της φωτισμένης ακρόπολης, είχα γράψει ότι η Αθήνα, αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα φυσικά, βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος. Οι άλλοι λαοί και τα κέντρα συμφερόντων περιμένουν αυτή τη στιγμή τη δική μας “ετυμηγορία για το ευρωπαικό μέλλον”, όντας σχεδόν σίγουροι ότι θα ψηφίσουμε πειθήνια, με ανασφάλεια κι εμπιστοσύνη στους δυνατούς που θέλουν το καλό μας, που ξέρουν και θα μας σώσουν. Είναι σχεδόν σίγουροι ότι θα ψηφίσουμε από συνήθεια. Σχεδόν.
Κι αν τα σημερινά προβλήματα ξεφεύγουν κατά πολύ ενός εκλογικού αποτελέσματος, καθώς το ίδιο το κράτος, σαν θεσμικός τύπος πολιτικής οργάνωσης διέρχεται τεράστια κρίση αφενός και αφετέρου ο πολιτικός διάλογος κινείται σε πολύ ρηχά πλαίσια, παρ’όλα αυτά οι εκλογές είναι μία από τις ευκαιρίες μας για να κάνουμε μία επιλογή για το πού θέλουμε να πάμε σαν κοινωνία, τι αξίες πρεσβεύουμε και τι κόσμο θέλουμε. Δεν μπορούμε να  πάρουμε ελαφριά αυτήν την επιλογή.
Ίσως να μπορούμε να καπνίσουμε, αλλά δεν μπορούμε να ψηφίσουμε από συνήθεια… Δεν έχουμε πια αυτό το περιθώριο.

athenianrhapsody:

ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

———————————————————————————————————-

Μετά από κοντά δύο χρόνια άκαπνη, άρχισα πριν λίγο καιρό τις τράκες σε φίλους, για να πιάσω κάποια στιγμή τον εαυτό μου να αγοράζει πακέτο. : (

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να κόψει κανείς τις κακές συνήθειες ?

Είναι όλα στον τρόπο που χτίζει κανείς τη ρουτίνα του, στα τελετουργικά που δίνουν μια επίφαση νοήματος στην πεζή καθημερινότητα, μια απατηλή γεύση κινηματογραφικής μαγείας που κόβει στη μέση τη βαρβαρότητα της ανιαρής εργασίας,  η ψευδαίσθηση ότι “κάτι” κάνεις όταν περιμένεις το λεωφορείο, το “γέμισμα” του χρόνου, το φούσκωμα του ψυχολογικού κενού με αέρα κοπανιστό, με αέρα μολυσμένο, με το δηλητηριώδη καπνό του τσιγάρου. Το φαλλικό σχήμα. Ο εθισμός. Η κακιά συνήθεια.

Υπάρχουν και κάποιες κακές συνήθειες, χειρότερες μάλιστα, που μας φυτεύονται χωρίς τη βοήθεια του σινεμά, του Μπελμοντό και του Γκαινσμπούρ, αλλά με αντίστοιχους θεατρικούς τρόπους, με μπαλκόνια, συνθήματα και σημαίες, χωρίς καμία ουσία όμως, όλο υποσχέσεις κι ελπίδες για να κρύψουν το ψέμα και τη σαπίλα. Kαι πέρα από το αισθητικό περίβλημα, αυτές οι κακές συνήθειες μας κρατούν δέσμιους κυρίως με μικρές χάρες και μικρά βολέματα, που έχουν όμως τεράστιο κόστος, σαν καρκίνος, αλλά είναι σχεδόν αόρατο, για καιρό αδιάγνωστο. Κι όταν οι υποσχέσεις και οι χάρες τελειώσουν, αυτές οι κακές συνήθειες συντηρούνται με φόβο, ψευδο-διλήμματα, ανασφάλεια, μισαλλοδοξία, οπαδισμό, αλλαγή προσώπων, μιντιακή πλύση εγκεφάλου, σύνδρομο της στοκχόλμης και παπατζίδικα κόλπα. 

Οι κακές συνήθειες σου δίνουν λίγα για να σου πάρουν πολλά. Πάρα πολλά. Κάποια στιγμή, όλα.

Θέλω να πιστεύω ότι σε αυτές τις εκλογές, θα νικήσουν ΟΛΟΙ, νέοι και λιγότερο νέοι, αυτές τις κακές συνήθειες, αυτές τις παλιές, ύπουλες, βλαβερές, αυτοκαταστροφικές συνήθειες.

Ότι η κομματική μηχανή αλλοτρίωσης συνειδήσεων, το πελατειακό κράτος, η διεφθαρμένη εξουσία και η διαλυμμένη διοίκηση δεν κιμάδιασαν κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας των πολιτών.

 Ότι το ολοφάνερο των κακών προθέσεων, της ανικανότητας και της κουτοπονηριάς των “επικοινωνιακών” τεχνασμάτων δε θα επιτρέψουν τη συντήρηση αυτού του θεάτρου του παραλόγου.

Το ερώτημα είναι, λοιπόν, πώς θα ψηφίσουν άραγε οι πολίτες την Κυριακή ? Από συνήθεια ?  Ανάβοντας ένα τσιγάρο ωχαδερφισμού,  ανασφάλειας, φόβου, παράδοσης στον εκβιασμό, κακιάς συνήθειας ? Η΄θα αποδείξουν ότι αξίζουν τη δικαιοσύνη που ζητάνε ? Η’ θα αρχίσουν σιγά-σιγά να επενδύουν ξανά, μέσω της ψήφου τους, την εκλογική διαδικασία με νόημα ?

Σε ένα παλαιότερο κιτς παραλλήρημα υπό την επήρεια της φωτισμένης ακρόπολης, είχα γράψει ότι η Αθήνα, αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα φυσικά, βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος. Οι άλλοι λαοί και τα κέντρα συμφερόντων περιμένουν αυτή τη στιγμή τη δική μας “ετυμηγορία για το ευρωπαικό μέλλον”, όντας σχεδόν σίγουροι ότι θα ψηφίσουμε πειθήνια, με ανασφάλεια κι εμπιστοσύνη στους δυνατούς που θέλουν το καλό μας, που ξέρουν και θα μας σώσουν. Είναι σχεδόν σίγουροι ότι θα ψηφίσουμε από συνήθεια. Σχεδόν.

Κι αν τα σημερινά προβλήματα ξεφεύγουν κατά πολύ ενός εκλογικού αποτελέσματος, καθώς το ίδιο το κράτος, σαν θεσμικός τύπος πολιτικής οργάνωσης διέρχεται τεράστια κρίση αφενός και αφετέρου ο πολιτικός διάλογος κινείται σε πολύ ρηχά πλαίσια, παρ’όλα αυτά οι εκλογές είναι μία από τις ευκαιρίες μας για να κάνουμε μία επιλογή για το πού θέλουμε να πάμε σαν κοινωνία, τι αξίες πρεσβεύουμε και τι κόσμο θέλουμε. Δεν μπορούμε να  πάρουμε ελαφριά αυτήν την επιλογή.

Ίσως να μπορούμε να καπνίσουμε, αλλά δεν μπορούμε να ψηφίσουμε από συνήθεια… Δεν έχουμε πια αυτό το περιθώριο.


PHOTO »»
May 4
5:05 pm
5 notes

TAGS:


POST »»
Apr 27
5:30 am
1 note

Uncomfortable Silence (by liljess500)


VIDEO »»
Apr 17
12:16 am
3 notes

Form follows function.

Form follows function.


PHOTO »»
Mar 30
4:44 pm
5 notes


PHOTO »»
Mar 30
4:41 pm
6 notes